يعنى كنارنگ نو كونزوك ، اسم فاميلى وى ماريگ MAREG هم آمده ، كه همين نام در كتيبهء خروشتى خوات وردگ مربوط سال 51 سلطنت كانيشكا حدود 181 م نيز وجود است ، و ازين برمىآيد ، كه احاطهء اقتدار شاه لويك و اين خاندان كارداران شاهى وى تا غزنه هم ميرسيد ، و در اعمار و ترميم معابد دست داشتند ، كه در عهد سلطنت هوويشكا پسر كانيشكا بعد از ( 152 م ) زندگى ميكردند « 1 » . 3 / لويك و جوير ( هجوير ) : در حكايت سلطان سخى سرور آمده ، كه مزگت درب باميان شهر غزنه در دورهء قبل از ورود مسلمانان بتخانهء عظيم بود ، كه آن را وجوير لويك بر خدمت رتبيل و كابلشاه كرده بود . اين شخص را از دودمان لويك فقط به همين سند مىشناسيم ، ولى ضبط نامش با كلمه هجوير نزديكى مىرساند ، كه نويسندهء كتاب كشف المحجوب و صوفى معروف على بن عثمان هجويرى غزنوى ( متوفى حدود 495 ه و مدفون لاهور ) نيز بدين جاى منسوبست ، و شهزاده داراشكوه آن را از محلات غزنه شمرده « 2 » و منهاج سراج در موارد متعددهء كتاب خويش وجير - و جيرستان نوشته و منسوب آن را وجيرى نگاشته كه در عصر غوريان ولايت معروفى بود . « 3 » پس وجوير اقدم و هجوير ما بعد ، و وجير دورهء غورى ، همين وجرستان ( بضمهء اول ) كنونى شمال غربى غزنيست كه درين اواخر به املاهاى اجرستان ( بضمهء اول ) و حتى حجرستان هم ضبط شده است . « 4 » اگرچه درين باره تاكنون سند قطعى در دست نيست كه وجه تسميهء سرزمين وجير چيست ؟ ولى تقارب نام وجوير - هجوير - وجير اين مطلب را مىرساند ، كه همين لويك بنام سرزمين وجير منسوب شده باشد ، چنانچه اين دأب تا عصر

--> ( 1 ) - مادر زبان درى ص 134 ( 2 ) - سفينة الاوليا ص 65 ( 3 ) - طبقات ناصرى ج 1 ص 393 - 396 / 416 / 436 و غيره ( 4 ) - سراج التواريخ ج 3 در شرح جنگهاى امير عبد الرحمن خان با مردم حجرستان ؟